Το ορειβατικό σκι ξεκίνησε από την ανάγκη των ανθρώπων, που ζούσαν σε βόρειες χώρες με πολλούς μήνες χιονόπτωσης κατά τη διάρκεια του χρόνου, να μπορούν να μετακινούνται. Για να είμαστε πιο ακριβείς αυτή η ανάγκη καλύφθηκε με το cross county ski, οι extremes όμως της εποχής εκτός από το επίπεδο έδαφος ήθελαν να μπορούν να κινούνται και σε βουνά με έντονη κλίση!
Όπως ξέρουμε όμως, τα πέδιλα του σκι κυλάνε μόνο προς τα κάτω. Έπρεπε λοιπόν με κάποιο τρόπο να καλύπτεται το κάτω μέρος του σκι με ένα υλικό το οποίο να δημιουργεί τριβή και να μην το αφήνει να γλιστρήσει, επιτρέποντάς του όμως την κίνηση προς τα εμπρός.
Τα πρώτα χρόνια η λύση βρέθηκε στο δέρμα της φώκιας. Φτιάχνοντας λωρίδες δέρματος στις διαστάσεις του κάθε πέδιλου, και προσαρμόζοντάς το από κάτω, είχαν τη δυνατότητα φορώντας τα πέδιλα να ανεβαίνουν στον ανήφορο χωρίς να γλιστράνε προς τα πίσω αφού το τρίχωμα της φώκιας προς τη μία κατεύθυνση ήταν λείο αλλά προς την αντίθετη δημιουργούσε πολύ καλή τριβή και συγκρατούσε το πέδιλο.